UNS, sa svojim ogrankom Društvom novinara Kosova i Metohije (DNKiM), ističu da je za rešavanje ovih zločina, kao i sudbina svih drugih nestalih, uslov saradnja i zajednički rad policije i pravosuđa Beograda, Prištine i predstavnika međunarodne zajednice EULEKS-a, UNMIK-a i KFOR-a.
Po evidenciji UNS-a i DNKiM-a na Kosovu i Metohiji od 21. avgusta 1998. godine do 9. septembra 2000. godine ubijeno je i oteto šestoro novinara koji su radili za srpske medije, a 2001. i 2005. godine ubijena su dva novinara dnevnika na albanskom jeziku „Bota Sot“.
Novinarska ekipa Radio Prištine Đuro Slavuj i Ranko Perenić nestali su 21. avgusta 1998. godine na području koje je kontrolisala Oslobodilačka vojska Kosova. Išli su da urade reportažu o povratku otetih monaha u manastir Zočište. Do danas nema nikakvih informacija o njima, a automobil u kom su bili, „zastava 128“ plave boje, nikada nije pronađen.
Kod Vučitrna u podnožju planine Čičavica, 6. maja 1999. godine, nestao je Ljubomir Knežević, novinar prištinskog „Jedinstva“ i dopisnik „Politike“.
Aleksandar Simović, novinar i prevodilac, otet je 21. avgusta 1999. u Prištini. Deo njegovih posmrtnih ostataka pronađen je u selu Obrinje kod Glogovca.
Momir Stokuća, fotoreporter, ubijen je 21. septembra 1999. godine u porodičnoj kući u centru Prištine.
Marjanu Melonašiju, novinaru srpske redakcije Radio Kosova gubi se trag 9. septembra 2000. godine kada je ušao u taksi ispred zgrade Radio Prištine.
U atentatima, 2001. i 2005. godine, ubijeni su novinari lista „Bota Sot“ Bekim Kastrati i Bardilj Ajeti.
