Zoran Stanković bio je predsednik Koordinacionog tela Vlade Srbije za Preševo, Bujanovac i Medveđu.
Rođen je 1954. godine u Tegovištu, kod Vladičinog Hana.
Tokom svoje karijere bio je ministar zdravlja i odbrane u Vladi Republike Srbije i ministar odbrane Srbije i Crne Gore, kao i načelnik Vojnomedicinske akademije (VMA) od 2002. do 2005. godine.
Stanković je bio i ministar odbrane u Savetu ministara Srbije i Crne Gore sve do razdruživanja.
Završio je medicinski fakultet u Nišu 1980. godine, a poslediplomske studije iz oblasti sudske medicine završio 1988. godine na VMA.
Ekspertiza za vojne i civilne sudove
Kao lekar-forenzičar vršio je sudsko-medicinske ekspertize za potrebe vojnih i civilnih sudova, a više puta je pružao i ekspertsku pomoć Haškom tribunalu.
U biografiji na sajtu Koordinacionog tela navodi se da je bio član i predsednik Jugoslovenskog komiteta za prikupljanje podataka o povredama međunarodnog humanitarnog prava Vlade SRJ.
Od kraja 1991. do 1997. godine vršio je obdukcije posmrtnih ostataka više od 5.000 poginulih na ratnim prostorima bivše Jugoslavije, a podaci iz obdukcionih nalaza kasnije su mu poslužili za izradu doktorske disertacije koju je odbranio 1997. godine.
Iste godine na osnovu prikupljene građe predložio je osnivanje tima za istraživanje posledica NATO bombardovanja na području Republike Srpske.
Sanitetski general-major u penziji
Proglašavan je za najboljeg mladog lekara u sastavu sanitetske službe JNA i najboljeg starešinu sanitetske službe.
Pored redovnog, unapređivan je tri puta u više činove – u čin majora, potpukovnika i sanitetskog general-majora.
Učestovao je u pisanju više knjiga, objavio je preko 50 naučnih i stručnih radova, bio je saradnik u izradi više dokumentarnih filmova i muzejskih postavki.
O žrtvama rata držao je predavanje u Kembridžu, Londonu, Parizu, Hagu, Utrehtu, Amsterdamu, Kijevu, kao i parlamentima Velike Britanije i Ukrajine.
Stanković je za sobom ostavio suprugu i dve ćerke.
