Jovan Zlatousti rođen je u Antiohijii 347. godine. Uz blagoslov apostola, zamonašio se po smrti roditelja. Kao đakon napisao je čuveno delo „O sveštenstvu“, a kao sveštenik posvetio se propovedničkoj službi.
Godine 397. godine izabran je za episkopa carigradskog, prestonice tadašnjeg Istočnog rimskog carstva. Iza njega ostala su dragocena dela beseda i tumačenja Starog zaveta, sveta liturgija koja po njemu nosi ime.
Bio je veliki borac protiv jeretika, zbog čega je prognan u mesto Koman u Jermeniji, gde je umro na Krstovdan 407. godine. Njegove svete mošti prenete su u Carigrad 438. godine, 1204. u Rim, a osam vekova kasnije ponovo u današnji Istanbul.
Ubraja se u Sveta tri jerarha, koji se, po novom kalendaru, praznuju 12. februara.
Nadimak Zlatousti dobio je zbog svojih retoričkih sposobnosti.
Smatra se jednim od najučenijih svetitelja, pa se veruje da na današnji dan valja pročitati makar deo neke knjige.
Po običajnom kalendaru, žene danas ne bi trebalo da u ruke uzimaju vunicu, konac ili igle.
Slavi se i kao krsna slava.
