Ne znam šta da kažem, od ove lepote, priča Dragana Marinković iz Grnčara kod Vitine. Došla je organizovano sa svojima na manifestaciju „U susret Vidovdanu”, u Svete arhangele kod Prizrena.
Tim skupom počinju vidovdanske svečanosti na Kosovu i Metohiji, a okupilo se oko 900 dece iz 20 kulturno-umetničkih društava i pevačkih grupa u zadužbini cara Dušana. Sve vrvi od dece, sva vrata manastirska su otvorena, od igumanove sobe do podruma.
„Nikada nije bilo ovako”, ponavlja monah Nikolaj, više za sebe. On brine da niko ne ostane gladan, da se deca ne pentraju po zidinama manastirskog kompleksa najmonumentalnije crkve najmoćnijeg vladara srpskog srednjeg veka. Puna je velika crkva dece u različitim nošnjama, fotografišu se pored Dušanovog groba.
„Dolazim da upoznam drugare, da podržim drugarice iz mog mesta. One nastupaju u KUD ’Dobrotinsko prelo’ iz Dobrotina. Ovde se osećamo kao kod kuće”, kaže Anđelija Stašević iz Suvog Dola kod Lipljana.
Manifestacija ima tri dela – muzički, likovni i književni. Na likovnom takmičenju pobedili su Nevena Milić iz Prilužja, Anđela Tasić iz Kosovske Kamenice i Lazar Kitanović iz Pasjana.
„Na slikama se vide motivi sa naših fresaka, lepota prirode i ovaj čudesni ambijent”, kaže član žirija slikar i grafičar Nikola Ilić Crni iz Doma kulture „Gračanica”. Pobednici književnog nadmetanja su Iva Zdravković i David Mitrović iz Prilužja, i Anđelija Ostojić iz Osojana.
„Uprkos teškim vremenima, mi smo danas osetili veliku radost i pripadnost u ovom gradu i zajednici”, smatra Đorđe Lakušić, koji već 25 godina brine o ovoj manifestaciji. Poslednjih deset godina sve se održava u prizrenskim Svetim arhangelima po blagoslovu episkopa raško-prizrenskog Teodosija i uz podršku arhimandrita Mihaila Tošića i njegove monaške zajednice.
„Ništa nema lepše od vas kada napunite portu i naš manastir. Ovo je znak spoja neba i zemlje, kada ste vi tu i kada slavimo Boga, to je nešto najlepše što može da se desi na zemlji”, rekao je iguman Mihailo na zatvaranju manifestacije.
Dok su deca igrala u Arhangelima, njihovi vršnjaci, učenici prizrenske bogoslovije „Sveti Kirilo i Metodije” proslavljali su svoju krsnu slavu. Episkop raško-prizrenski Teodosije je iz Hrama Svetog Đorđa poručio da, iako pritešnjeni sa svih strana, imamo „onu najvažniju slobodu koja je unutra”, a vladika buenosajerski i južnocentralnoamerički Kirilo je poželeo da „Kosovo i Metohija, sada i ubuduće” bude „mesto susreta raznih civilizacija, religijskih i nacionalnih grupa, koje imaju međusobno poštovanje i uvažavanje”.
Mitropolit i episkop su nakon programa učenika Bogoslovije posetili Klub umetnosti Prizren, gde su ih dočekali Bojan Babić i Aleksandra Novakov. „Obradovali su nas i došli iz naše Bogoslovije – kako su je nazivali stari Prizrenci, došao je episkop i razgledali su izložbu o velikom Petru Kostiću. U nacionalnom delovanju bila je istinska renesansna ličnost: Goranac poreklom, profesor i upravitelj Bogoslovije, vlasnik i direktor srpske gimnazije ’Dom nauke u Solunu’, publicista, etnograf i još mnogo toga”, rekla je dr Aleksandra Novakov, koja je priredila ovu značajnu i vrednu izložbu.
Događaje u Svetim Arhangelima pratili su pripadnici KFOR-a i kosovske policije, koja je nakon izvesnog vremena počela da naplaćuje kazne mnogim vozačima koji su, zbog nedostatka mesta za parkiranje, ostavljali svoje automobile pored glavnog puta.
Šest srpskih mladića je otišlo na brdo iznad manastira, gde su razvili srpsku zastavu. Kada su se vratili, policija ih je privela, a potom izrekla prekršajne prijave i pustila na slobodu.
Jedan prizrenski dan protekao je, s jedne strane, u znaku života, radosti i svetinja – a s druge strane, u kaznama, mrkim pogledima u ograničenju slobode. Odnos između teško postradale svetinje u Arhangelima i dece koja ovde dolaze je ravnoteža i osnova iz koje, možda može početi njihov sigurniji geto-život, napisao je Živojin Rakočević za Politiku.
