„Petnaestog juna osvanuće i ove godine veliki praznik Vidovdana, dana nacionalnog sećanja. Taj veliki praznik tuge dobio je posle osvećenoga Kosova i drugi kult, on je dan našeg ponosa. Ali, zar bi bilo dovoljno skrstiti ruke i u ponosu, kao i u tuzi ne razmisliti o Vidovdanu dublje i savremenije o otadžbini. Vidovdan ne sme biti samo dan tuge, ni običnog ponosa, on mora biti dan nacionalne dužnosti.” Ovaj uvodnik, pod naslovom „Vidovdan posle osvećenog Kosova”, objavljen na prvoj strani „Politike” pre više od sto godina – 26. juna (13. juna, po julijanskom kalendaru) 1914, možda najbolje govori o simbolici, kontroverzama ali i „višku istorije” koje ovaj datum kod srpskog naroda izaziva.
Jer, dok su se 28. juna 1914. godine širom Srbije u ovakvom raspoloženju održavale vidovdanske svečanosti, u Sarajevu su odjeknuli pucnji koji su promenili tok istorije i bili povod za izbijanje Prvog svetskog rata – najvećeg i najsurovijeg sukoba koji je svet do tada video. Tako su značaj i simbolika Vidovdana još jednom „pretekli događaje” i bili jači od svih predviđanja i planova.
Nastavak teksta pročitajte ovde.
