Bolest mu je prvi put dijagnostifikovana 2011. godine, dvaput ju je pobedio, ali treći put, nažalost, nije uspeo.
Trenersko ime je stekao donevši Dinamu, nakon 24 godine čekanja, u sezoni 1981/82, četvrtu i kasnije će se pokazati poslednju titulu šampiona Jugoslavije. Sa ’Modrima’ je naredne sezone uzeo i pehar Kupa Maršala Tita, da bi kasnije u prvenstvima Hrvatske sa klubom iz Maksimira još dva puta (1993. i 2003) prvi presecao ciljnu vrpcu. Pod njegovom dirigentskom palicom Grashoper je u sezoni 1983/84. trijumfovo u šampionatu Švajcarske, deceniju ranije odveo je ekipu Siona do trofeja Kupa u toj neutralnoj zemlji.
U uspehe mu se svakako može upisati i to što je 1986. godine sačuvao Prištinu u elitnom fudbalskom rangu SFRJ, te kasnije uveo tuzlansku Slobodu u Premijer ligu Bosne i Hercegovine.
Mada mu nije donela trofej, njegov najveći trenerski uspeh je verovatno avantura na Mundijalu u Francuskoj 1998. godine kada je reprezentacija Hrvatske pod njegovim vođstvom osvojila treće mesto. Kao selektor uspeo je deceniju kasnije da preporodi reprezentaciju BiH ali mu, ipak, nije pošlo za rukom da preko Portugala u baražu odvede ’Zmajeve’ na Svetsko prvenstvo u Južnoj Africi.
