Prema Jevanđelju, Hristos je u grad ušao na magarcu, a narod ga je dočekao kao cara, prostirući ispred njega haljine i grančice drveća, noseći u rukama grančice palme. Jedni su ga dočekivali sa palminim grančicama u ruci, drugi su bacali svoje haljine na put kuda će proći, treći su rezali grančice od drveta i bacali na put.
Kada je Isus Hristos izašao na Maslinsku goru, oni koji ga pratiše povikaše: “Osana, Sinu Davidovom! Blagosloven koji ide u ime Gospodnje, car Izrailjev!”.
Ugledavši Isusov ulazak u Jerusalim, mnogi se zapitaše: “Ko je to?”, a iz gomile naroda odgovoriše: “Isus, prorok iz Nazareta Galilejskog”.
Potom Hristos uđe u hram, gdje su bili bolesni i sakati, smilova se na njih i sve ih isceli. Među narodom i decom zavlada veliko oduševljenje, te su mu klicali: “Osana, Sinu Davidovom, Caru Izrailjskom!”
Cveti spadaju u pokretan praznik, uvek se proslavljaju dan nakon Lazareve subote i nedelju dana pre Vaskrsa.
Za srpski narod ovaj praznik ima poseban značaj. Na Cveti 23. aprila 1815. godine Miloš Obrenović je ispred crkve u Takovu podigao narod na Drugi srpski ustanak protiv turske vlasti.
