Ovo društvo osuđuje, kako ističu, novi revazionistički pokušaj vlasti u Prištini, pokušaj uzurpacije imovine Srpske pravoslavne crkve na Кosovu i vređanje verskih osećanja pravoslavnih, posredno i katolika, kao i
produbljivanje i buđenje verske netrpeljivosti.
U ovom društvu smatraju da obnovu pravoslavne crkve u selu Gornje Vinarce vlasti u Prištini nameravaju da sa revizijom istorije na najgori mogući način iskoriste u procesu negiranja srpskog postojanja.
„Obnova hrama Srpske pravoslavne crkve, uništene od strane Albanaca mogla bi se tumačiti kao izraz dobre volje, težnje ka normalizaciji odnosa i doprinos procesu pomirenja, međutim, njeno preobraćenje u katolički hram predstavlja poruku o daljoj nemogućnosti opstanka pravoslavnih Srba na severu Кosova i Metohije i uzurpaciju imovine“, navode iz Srpskog istorijskog društva.
Kažu da činjenica da katoličkih vernika u selu i njegovoj okolini nema, dokazuje da je motiv preobraćenja između ostalog i produbljivanje verskih sukoba.
Očigledno, dodaju da prištinske vlasti na ovaj način žele da potkrepe nedokazivu tezu o kontinuiranom albanskom većinskom prisustvu na Kosovu.
Međutim, ističu da je u okolini Кosovske Mitrovice u srednjem veku bilo katoličkih hramova, oko rudnika u kojima su se nalazile kolonije rudara Sasa i trgovaca Dubrovčana i Кotorana, kao i u dubravačkim kolonijama, kao što su Latinska ili Saška crkva u selu Stari Trg, koja je proučena i od 1958. zaštićena kao
spomenik kulture. Međutim, dodaju da Saška crkva nije bila predmet obnove, jer je, kako ističu, jasno da se radi o verskom objektu kolonije stranaca, „što jasno pokazuje da cilj nije očuvanje istorijskih i spomenika kulture i zaštita hrišćanskog duhovnog nasleđa, već revizionizam i politika provociranja pravoslavnih
Srba“.
