Uprkos svemu, izgrađen je široki put koji vodi pored temelja hrama. On se završava pred ulazom u pećinu na kraju ovog kompleksa, o čemu je, pre nekoliko dana, izvestila Politika.
Opština Prizren i njeno Odeljenje za turizam i ekonomski razvoj, bez dozvole SPC i Eparhije raško-prizrenske, izveli su radove i tako počinili jedno od najvećih uništavanja i skrnavljenja svetinja od pogroma 17. marta 2004. godine.
Mesto gde se, prema biografiji koju je napisao Teodosije Hilandarac, svetitelj Petar borio sa demonima preorano je teškim mašinama i zatrpano zemljom.
Iako se u lokalnom i međunarodnom zakonima tvrdi da je reč o objektu u vlasništvu SPC, iako postoje jasne i prihvaćene mape specijalne zaštićene zone, kosovske institucije su devastirale čitav prostor, kršeći tako i sopstveni zakon čija prva tačka jasno kaže: „Ovim zakonom se obezbeđuje zaštita srpskih pravoslavnih manastira, crkava i drugih verskih objekata, kao istorijskih i kulturnih lokaliteta od posebnog značaja za zajednicu kosovskih Srba”.
Ugroženo je mesto koje se svojim imenom izričito pominje u zakonu, mesto jedne od najvećih i najpoznatijih isposnica u kojima su se stotinama godina podvizavali monasi, mesto bogate biblioteke, mesto koje je darivao i sa porodicom posećivao srpski car Dušan.
Inače, objekti SPC koji nisu u većinskim ili naseljenim srpskim sredinama, godinama su izloženi vandalizmu i krađi. Isposnica Svetog Petra je i ranije bila na meti vandala i lopova.
