Ova višeslojna filmska priča o odnosima Srba i Albanaca, inspirisana istinitim događajima i prelomljena kroz sudbinu dva tragična junaka i njihovih porodica, govori i odnosu prema Kosovu i Metohiji, istoriji, sadašnjosti i budućnosti dva naroda.
„Sporazum“ je prvi srpski dugometražni igrani film snimljen na Kosovu i Metohiji nakon rata, a Radonjić kaže da je okosnica priče nastala na osnovu jednog od tragičnih slučaja koje je ispratio kao novinar na Kosovu i Metohiji.
Ipak radije ističe da je „Sporazum“ proistekao ne iz istinitog događaja već iz istine, ličnog sagledavanja stvarnosti koju je beležio tokom petnaestogodišnjeg novinarskog iskustva na Kosovu i Metohiji.
Radonjić naglašava da „Sporazum“ spada u kategoriju filmova između „bezbudžetnih i mikrobudžetnih”, što on, uz sva ograničenja koja iz toga gotovo neminovno proizilaze, svojim gabaritom, odnosno brojem glumaca, scenskih lokacija, rekvizitom, kao i svojim finalnim izgledom, prema mišljenju onih koji su ga gledali, svakako uveliko prevazilazi.
Autor skreće pažnju da su lokacije, na kojima je snimano, umnogome doprinele utisku autentičnosti i dokumentarnosti filma.
“Scena na porušenom seoskom groblju snimana je na srpskom delu groblja u centru Prištine, u glavnom gradu najmlađe demokratije u svetu, i to tako što smo, u nemogućnosti da dobijemo dozvolu za snimanje, na groblje, prvog snimajućeg, kišnog oktobarskog dana 2015. godine, ušli, sa glavnim glumcem Aleksandrom Mihailovićem kao članom naše ”novinarske ekipe”, jedne od njih nekoliko koje su za predstavnicima francuske ambasade u Prištini i lokalnim političarima došle da proprate polaganje venaca na kosturnicu francuskim vojnicima povodom jedne od godišnjica obeležavanja značajnih datuma iz Prvog svetskog rata”, objasnio je Radonjić.
Interesantno je i zapažanje glumca Bore Nenića, kako su sami ambijenti i atmosfere kojima odišu, ljudi koje su susretali, u Ćeranovici ili u izbegličkom kontejneru u Gračanici iz kog su privremeno iselili njegovog stanara kako bi snimili scenu, jasno davali, bolje od bilo kog reditelja, indikacije u kom emocionalnom registru je potrebno nešto glumački iskazati.
Film je prikazan na Festivalu glumačkih ostvarenja u Nišu, Festivala filmskog scenarija u Vrnjačkoj Banji, a prihvaćen je u zvaničnu selekciju festivala u Barseloni, Londonu i Klužu.
“Komentar jedne Nišlijke da već nekoliko dana nakon gledanja razmišlja o filmu i da sad drugačije gleda na situaciju na Kosovu i Metohiji i ljude koji su i otišli i ostali na njemu, pruža mi nadu da smo “Sporazumom” postigli ono što smo i želili – da stvorimo estetski relevantno delo koje slabi predrasude i stereotipna sagledavanja, narušava banalna pojednostavljivanja i generalizacije i bez nudjenja gotovih odgovora i nedvosmislenih poruka pospešuje zapitanost, izaziva potrebu za razmišljanjem i dubljim i višestranim sagledavanjem stvarnosti u kojoj zbunjeni i besni tumaramo”, istakao je Radonjić.
Najčešća rečenica, prema njegovim rečima, koju su nakon projekcija gledaoci na KiM, kao utisak o filmu, davali medijima bio je: “Ovo je istina”.
U filmu igraju Aleksandar Mihajlović, Vasilija Kokotović, Bora Nenić, Marjan Todorović, Dejan Cicmilović, Zdravko Maletić, Vladimir Jocović, Nebojša Đorđević.
