U pitanju je srpska pravoslavna svetinja iz 13. veka koja je oštećena nedavnim nezakonitim građevinskim radovima na ovom lokalitetu.
Eparhija navodi da su tokom radova na probijanju široke pristupne staze i njenog popločavanja do same pećine svetitelja, oko koje se nalazi svetinja, teško oštećena i ugrožena njena arheološka i istorijska celovitost.
Navode da su potkopani i sami temelji ovog srednjovekovnog kompleksa, te izražavaju bojazan da u slučaju većih kiša ili i najmanjeg potresa može da dođe do odrona i obrušavanja cele isposnice.
Šta kaže zakon?
Eparhija raško-prizrenska podseća i na Zakon o specijalnim zaštićenim zonam po kojem u tački jedan stoji da se njime “obezbeđuje zaštita srpskih pravoslavnih manastira, crkava, drugih verskih objekata, kao i istorijskih i kulturnih lokaliteta od posebnog značaja za zajednicu kosovskih Srba, kao i za druge zajednice na Kosovu, kroz uspostavljanje specijalnih zaštićenih zona.” (Isposnica Sv Petra Koriškog je pod tim imenom pobrojana u članu 7r Zakona i postoji mapa zaštićenog prostora oko isposnice)”.
U tački 3.b-c Zakona jasno se dodatno precizira: „Cilj ovog zakona je očuvanje karaktera i izgleda zaštićenih lokaliteta, a posebno njihovog istorijskog, kulturnog, arhitektonskog ili arheološkog konteksta, prirodnog okruženja ili estetskog vizuelnog okruženja; i sprečavanje neadekvatnog razvoja oko zaštićenih lokaliteta, uz obezbeđivanje najboljih mogućih uslova za skladan i održiv razvoj zajednica koje naseljavaju područja u okolini takvih lokaliteta kroz regulisanje razvoja i drugih aktivnosti.“
Eparhija podseća da zakonski okvir ima za cilj očuvanje istorijskog, kulturnog i verskog nasleđa srpskog naroda na Kosovu, sprečavanje njegovog oštećenja i uništavanja i obezbeđivanje da se bilo kakve aktivnosti u zaštićenim zonama mogu sprovoditi, kako stoji u širem zakonskom okviru, isključivo uz prethodnu saglasnost Srpske Pravoslavne Crkve i u okviru Saveta za implementaciju zaštićenih zona. Stoga, doaju, svaki drugačiji pristup predstavlja direktno kršenje zakona i ozbiljno ugrožava ne samo versko nasleđe, već i mir i međuetničke odnose na Kosovu.
Iako je zakonom eksplicitno zabranjena svaka intervencija na ovom području – uključujući izgradnju puteva, krčenje vegetacije ili druge radove koji bi narušili arheološku i istorijsku celokupnost lokaliteta – bez navedenih saglasnosti, Eparhija navodi da je opština Prizren, tačnije njihova Direkcija za ekonomski razvoj i turizam, ipak samostalno sprovela nezakonite aktivnosti bez znanja i odobrenja SPC.
Time je, dodaju, postojeći važeći zakon grubo prekršen, a ovaj vredni istorijski objekat ozbiljno ugrožen.
Isposnica Sv. Petra Koriškog zaštićena zona
Eparhija raško-prizrenska takođe podseća da je Isposnica Svetog Petra Koriškog zvanično zaštićena kao jedna od pedeset specijalnih zaštićenih zona, u skladu sa kosovski Zakonom o specijalnim zaštićenim zonama**.
Ističu i da je nakon oružanog sukoba 1999. isposnica Sv. Petra više puta skrnavljena, raskopavanjem groba svetitelja, oštećivanjem srednjovekovnih fresaka grafitima i postavljanjem albanske zastave iznad isposnice, koja se još vidi, o čemu se eparhija oglašavala tražeći zaštitu”.
“Scene oskrnavljenih fresaka su najočigledniji pokazatelj krajnje vandalskog ponašanja prema ovoj svetinji, što duboko vređa vernike naše Crkve i pokazuje svetu kakav je odnos na Kosovu i Metohiji prema srednjovekovnom srpskom pravoslavnom nasleđu i koliko je vidno odsustvo brige i sposobnosti lokalnih kosovskih instituija, koje po zakonu u saradnji sa Crkvom i međunarodnim predstavnicima treba da pokažu makar minimum civilizacijskog poštovanja prema hrišćanskoj kulturi i spomenicima, umesto da nestručno rade na svoju ruku i nepovratno uništavaju baštinu koja je od značaja za sve ljude dobre volje”.
Takođe ističu da svojatanje srpskih svetinja, koje su godinama izložene brutalnoj devastaciji i napadima, i zlonamerno prepravljanje istorije, ironično i licemerno zvuče s obzirom da se, kako kažu, vidi odnos kosovskih institucija i ekstremnih grupa prema svetinjama SPC na terenu.
“To se posebno odnosi na one prostore Kosova i Metohije gde, nažalost, trenutno nema Srba i našeg monaštva, koji se inače na drugim mestima gde žive svesrdno trude na očuvanju svoje vekovne baštine”.
