Neizvesno je hoće li 1200 učenika i nastavnika iz opštine Dragaš na Gori, početi izvođenje nastave u novoj školskoj godini, jer im kosovsko Ministarstvo za nauku i tehnologiju nameće svoj plan i program. Većina učenika i nastavnika je prihvatila plan i program Republike Srbije, ali se poslednjih godina, na početku svake nove školske godine suočavaju sa pritiscima da potpišu ugovore sa kosovskim prosvetnim vlastima i tako se odreknu dosadašnjeg načina školovanja. Koordinator opštine Gora, Alija Abdi izjavio je za KIM- radio da je sve ove probleme Ministarstvo prosvete Republike Srbije do danas rešavalo kadrovski, školskom opremom, ali i finansijski, bez većih poteškoća. „Goranci su se obrazovali po planovima Srbije unazad 80 godina sve do 2002. kada se ukida to njihovo pravo“, istakao je koordinator, naglasivši da se „i ovog prvog septembra, kao i proteklih pet godina, učenicima i prosvetnim radnicima zabranjuje pristup prostorijama koje su pod vlašću lokalne samouprave i pretnjama i policijom“, te da se rad odvija u veoma teškim i neadekvatnim uslovima. „Od uvođenja izmena u prosvetni sistem Kosova, 2002. godine, učenicima opštine Gora se onemogućuje obrazovanje po svim nivoima, “ smatra koordinator opštine Gora, Alija Abdi i dodaje da ni Ministarstvo za nauku i tehnologiju Kosova, ni UNMIK nisu imali razumevanja za problem koji je nastao reformama u kosovskom obrazovnom sisitemu jer se u zadnjih pet godina niko nije obazirao na peticije i apele goranskih prosvetnih radnika i roditelja koji su na to ukazivali. „Problem je u tome što bi se tim planom obrazovanje učenika završilo sa srednjom školom, jer na Kosovu ne postoje visokoškolske institucije, niti valjani kadrovi koji bi učenike manjinskih zajednica mogli da stručno obrazuju, a nigde u regionu te diplome nisu važeće. Pored toga ne postoje čak ni udžbenici koji bi pomogli pohađanje nastave po tom planu, a sve su to presudni elementi u donošenju odluke roditelja pri obrazovanju svoje dece. Abdi Alija kaže da se i „politika u ovom slučaju uvukla u obrazovanje i da se pokušava da se lične želje lokalnih političara nametnu i stanovništvu Gore. “ Ovaj problem se odražava na odluku roditelja da ostanu ili napuste ovu siromašnu opštinu, gde je pre sukoba živelo oko 18 000 Goranaca, a danas ih je ostalo 8 000.
